{"id":2668,"date":"2024-02-26T11:18:05","date_gmt":"2024-02-26T10:18:05","guid":{"rendered":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/?p=2668"},"modified":"2025-09-25T11:26:09","modified_gmt":"2025-09-25T09:26:09","slug":"kimia-in-iran","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/kimia-in-iran\/","title":{"rendered":"‘Ik wou vrij zijn, maar (…)’"},"content":{"rendered":"\n\n\n[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”section” _builder_version=”4.16″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row admin_label=”row” _builder_version=”4.16″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”4.18.0″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″ custom_padding=”||4px|||”]

Het vuur woedde in Kimia\u2019s ogen tijdens de #WomanLifeFreedom-betoging in Brussel. Een paar weken later sprak ik haar in rustiger omstandigheden op een terras in het bruisende hart van de Belgische hoofdstad. \u2018Mijn ouders probeerden me te beschermen\u2019<\/em>, vertelt de jonge Iraanse die sinds enkele jaren in Europa woont.<\/em><\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Is het moeilijk om op dit moment in Belgi\u00eb te zijn, en niet in Iran bij al je vrienden?<\/strong><\/p>\n

Supermoeilijk, maar ik probeer om iets te doen door hun stemmen te vertolken, hier, dat maakt het iets beter.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Verliet je Iran in 2017 omdat het leven er moeilijk is, in het bijzonder voor vrouwen? Of omdat je in het buitenland wilde studeren?<\/strong><\/p>\n

Om beide redenen. Vrouw zijn is op zich al moeilijk genoeg in Iran. Je voelt de onderdrukking overal: thuis, op het werk, op straat, in de samenleving in het algemeen. Daarnaast is het ook moeilijk om er kunstenaar te zijn. Als je dan zowel vrouw als kunstenaar bent, wordt het helemaal moeilijk. Iran is een dictatuur, bovendien een religieuze dictatuur. De censuur maakt het zo complex om te cre\u00ebren. De meeste onderwerpen zijn verboden: politieke problemen, religie, mensenrechten, vrouwenrechten, alles wat te maken heeft LGBTQIA+, etc.<\/p>\n

Ik kom uit een traditionele familie. Mijn vader werkte 35 jaar lang in rechtbanken en komt oorspronkelijk uit<\/span> Yazd, een van de meest religieuze steden in Iran. Ik heb erg moeilijke tienerjaren gekend.<\/p>\n

 <\/p>\n

Waarom precies?<\/strong><\/p>\n

Mijn ouders probeerden me te beschermen. Iedere keer ik uit wou gaan of een jongen was daten, was dat een catastrofe voor hen.<\/p>\n

 <\/p>\n

En andere meisjes in Iran mochten dat wel?<\/strong><\/p>\n

Ja, maar weet je wat? In Iran ging ik veel meer uit dan hier in Europa. Ik dronk er ook meer. De meest heftige feestjes waar ik ooit heen ging, speelden zich allemaal af in Iran. We deden er alles, maar moesten wel de politie omkopen. Soms, als we niet genoeg geld bij ons hadden, legden we alles wat we hadden samen. Dat is natuurlijk gevaarlijk, je kan nooit alle agenten omkopen. Sommigen zouden je trouwens ook arresteren als je probeert om hen om te kopen. Het was altijd een risico en stressvol, maar precies daarom was het gevoel tijdens die feestjes zoveel intenser.<\/p>\n

 <\/p>\n

Waar werden die feestjes georganiseerd?<\/strong><\/p>\n

Nooit op openbare plekken, wel in huizen en tuinen. In een villa buiten de stad bijvoorbeeld.<\/p>\n

 <\/p>\n

Als de ouders niet thuis waren, veronderstel ik?<\/strong><\/p>\n

Inderdaad. Mijn ouders probeerden me echt te beschermen, wat het erg moeilijk maakte. Ik was voortdurend jongens aan het daten en probeerde zoveel mogelijk te doen, precies omdat het verboden was.<\/p>[\/et_pb_text][et_pb_image src=”https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K1.jpg” title_text=”WLF_K1″ show_in_lightbox=”on” _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” width=”80%” width_tablet=”80%” width_phone=”80%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” locked=”off” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_image][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”4.18.0″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″ text_orientation=”center” text_orientation_last_edited=”on|tablet” text_orientation_tablet=”center” text_orientation_phone=”center”]

Kimia tijdens de #WomanLifeFreedom-betoing in Brussel, 2022.<\/p>[\/et_pb_text][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”4.18.0″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]

Plastische chirurgie<\/strong><\/h3>\n

 <\/p>\n

Droeg je in Iran een sluier op school en op straat? En nam je die dan af als je ergens was met vrienden?<\/strong><\/p>\n

Ja, maar weet je, in Iran kan je zo rondlopen (trekt haar shirt naar beneden en toont een diep decollet\u00e9)<\/em>. En als je de politie tegenkomt, sluit je je vest of jas. De sluier dragen we op zo\u2019n manier dat er nog steeds haar zichtbaar is.<\/p>\n

 <\/p>\n

Dat is inderdaad hoe vrouwen in Iran vaak afgebeeld worden in westerse media: met modieuze zonnebrillen en een sluier die een stuk van het haar zichtbaar laat. <\/strong><\/p>\n

Ja, en make-up. Ik droeg veel meer make-up in Teheran dan in Europa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Iran staat ook bekend om zijn plastische chirurgie, klopt dat beeld?<\/strong><\/p>\n

Ja, als je niet eens je haar fatsoenlijk mag laten zien, en je mag niet dragen wat je wil\u2026 (pauzeert)<\/em>. Wie uitgaat, wil er mooi uitzien, toch? Omdat vrouwen in Iran hun lichaam en hun haar niet mogen tonen, leggen velen de focus op hun gezicht.<\/p>\n

 <\/p>\n

Wat ik je vertel gaat natuurlijk over Teheran en sommige andere grote steden. In kleinere steden en andere regio\u2019s gaat het er totaal anders aan toe. In Teheran zijn er ieder weekend veel feestjes. Je kunt er uitgaan. Soms zaten we zo op caf\u00e9 (vestigt de aandacht op haar open jasje en het dunne shirt dat ze eronder draagt)<\/em> en namen we onze sluiers af. We keken wel altijd of er geen politieagenten of Basiji<\/em> (paramilitaire vrijwilligers, red.)<\/em> in de buurt waren.<\/p>\n

 <\/p>\n

Alcohol<\/strong><\/h3>\n

 <\/p>\n

Wat is jouw verhouding tot religie?<\/strong><\/p>\n

Ik ben al jaren niet meer religieus. Er was een tijd, toen ik een tiener was, 11 of 12 jaar oud, dat ik probeerde te begrijpen wat religie is. Waarom mijn vader elke dag de gebeden deed, waarom mijn oma de hijab draagt. Ik heb het geprobeerd, maar het is me niet gelukt. Ik begrijp dat het niets voor mij is.<\/p>\n

 <\/p>\n

Kunnen je ouders daarmee leven?<\/strong><\/p>\n

Ja, mijn moeder bijvoorbeeld is helemaal niet religieus, ze heeft nooit gebeden.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Dus er zijn mensen in Iran die totaal niet gelovig zijn?<\/strong><\/p>\n

Ja, er zijn er zovelen. Zelfs binnen koppels gebeurt het dat de ene persoon gelovig is en de andere niet, zoals het geval is bij mijn ouders. Mijn moeder heeft de chador nooit gedragen. Ze heeft ook nooit gebeden, terwijl mijn vader het w\u00e9l altijd deed. Intussen is het ook voor hem al jaren geleden dat hij structureel bad. Hij geloofde in god, maar is vandaag niet langer religieus. Soms doet hij weleens een gebed, maar hij drinkt ook alcohol.<\/p>\n

 <\/p>\n

Hoe ben je vertrokken uit Iran?<\/strong><\/p>\n

Ik heb altijd vrij willen zijn, zelf willen kiezen, willen zijn wie ik wil zijn, maar dat was niet mogelijk. Niet in de maatschappij waarin ik leefde, niet in mijn familie. Toen ik 18 was, besloot ik op trip te vertrekken naar het zuiden van Iran. Daardoor heb ik een maand lang op slechte voet gestaan met mijn vader. Stel je voor dat hij toen geweten had dat ik in mijn eentje zelfs naar een ander land wou gaan.<\/p>\n

 <\/p>\n

Hoe heb je dat aangepakt?<\/strong><\/p>\n

Ik moest alles zelf doen: Ik studeerde kunst aan de universiteit in Teheran, leerde Frans en werkte om een deel van mijn inschrijvingsgeld te betalen. Met mijn vader kon ik over die dingen niet praten. De dag dat ik werd toegelaten tot de universiteit in Straatsburg, Frankrijk, vertelde ik mijn vader dat ik zou vertrekken. \u2018Je bent 20 jaar oud, dat kun je niet doen, kom naar huis, we moeten praten\u2019,<\/em> antwoordde hij. Ik belde mijn moeder en zei dat ze iedereen moest vertellen dat ik was toegelaten in Straatsburg, zodat mijn vader niet meer zou kunnen zeggen dat ik niet mocht gaan.<\/p>\n

 <\/p>\n

Waarom was hij ertegen?<\/strong><\/p>\n

Hij dacht dat ik er alle dingen wilde gaan doen die verboden waren, zoals feesten, drugs nemen, overal halfnaakt rondlopen. Toen mijn ouders me na een jaar in Straatsburg bezochten, zagen ze dat ik goed studeerde, mijn leven op orde had, en dat ik niet eens een liefje had. (glimlacht)<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Wat zeiden ze over al je tatoeages?<\/strong><\/p>\n

Oh, al mijn tatoeages en piercings leidden tot kleine conflicten, wees gerust, maar nu kan mijn vader erom lachen.<\/p>\n

 <\/p>\n

Bedankt om je verhaal te delen, Kimia.<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

Brussel, 2022.<\/p>\n

 <\/p>[\/et_pb_text][et_pb_image src=”https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K2.jpg” title_text=”WLF_K2″ show_in_lightbox=”on” _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” width=”80%” width_tablet=”80%” width_phone=”80%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” locked=”off” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het vuur woedde in Kimia\u2019s ogen tijdens de #WomanLifeFreedom-betoging in Brussel. Een paar weken later sprak ik haar in rustiger omstandigheden op een terras in het bruisende hart van de Belgische hoofdstad. \u2018Mijn ouders probeerden me te beschermen\u2019, vertelt de jonge Iraanse die sinds enkele jaren in Europa woont. \u00a0 Is het moeilijk om op dit moment in Belgi\u00eb te zijn, en niet in Iran bij al je vrienden? Supermoeilijk, maar ik probeer om iets te doen door hun stemmen te vertolken, hier, dat maakt het iets beter. \u00a0 Verliet je Iran in 2017 omdat het leven er moeilijk is, in het bijzonder voor vrouwen? Of omdat je in het buitenland wilde studeren? Om beide redenen. Vrouw zijn is op zich al moeilijk genoeg in Iran. Je voelt de onderdrukking overal: thuis, op het werk, op straat, in de samenleving in het algemeen. Daarnaast is het ook moeilijk om er kunstenaar te zijn. Als je dan zowel vrouw als kunstenaar bent, wordt het helemaal moeilijk. Iran is een dictatuur, bovendien een religieuze dictatuur. De censuur maakt het zo complex om te cre\u00ebren. De meeste onderwerpen zijn verboden: politieke problemen, religie, mensenrechten, vrouwenrechten, alles wat te maken heeft LGBTQIA+, etc. Ik […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":2675,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"\n

<\/p>\n\n\n\n

\u201cIk moet opletten dat mijn ouders niet ontdekken dat ik hier ben\u201d, hoor ik een opgetut tienermeisje zeggen. Ze wandelt haastig voorbij met een paar vriendinnen, richting vertrekpunt van de Pride-mars die over een paar minuten van start gaat in Montreal. Je kan opnieuw over de koppen lopen hier, op dit kleurenfestijn. Maar wie zijn de mensen achter al die gedurfde outfits eigenlijk? En wat is de geschiedenis van dit evenement?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Traditioneel verdeelt de Pride-mars de samenleving: x vindt het een fascinerend kijkstuk, y beschouwt het als een politieke manifestatie, terwijl het voor z niet meer is dan een vulgair schouwspel. Waar nooit twijfel over bestaat, is dat de Pride-mars een dankbaar thema is voor fotografen. Met een camera in de hand heb je hier altijd prijs. Het is een heel karwei om niet<\/em> raak te schieten.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Op de knie\u00ebn<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Twee blonde meisjes staan naast elkaar aan de voet van de Mont Royal, vlak bij het statige Jacques Cartier-monument, h\u00e9t ankerpunt van de stad. Ze springen in het oog met hun korte rokjes en doorschijnende, zwarte shirts die spannen rond hun melkwitte huid. De lange benen van een van hen staan vol opvallende tekeningen getatoe\u00eberd. Ik herken een schorpioen, een flink uit de kluiten gewassen bij, een reeks bloemen en een doodskop.<\/p>\n\n\n\n

De eigenares van de rijkelijk met inkt versierde benen kijkt me ondertussen indringend aan door de donkere glazen van haar zonnebril. In haar hand houdt ze het uiteinde vast van een metalen ketting, die leidt naar de lederen halsband rond de nek van haar vriendin.<\/p>\n\n\n\n

Ze vormen een intrigerend duo en ik vraag een beetje beschroomd of ik hen mag fotograferen. Onverwacht verschijnt meteen een brede glimlach op hun gezichten. Het meisje aan de leiband gaat zelfs spontaan op haar knie\u00ebn zitten, met de handen iets voor zich uit, als twee voorpootjes van een trouw kwispelende hond. Haar rijzige vriendin kijkt opnieuw streng in de lens van m\u2019n camera en houdt de touwtjes duidelijk stevig in handen.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Eerste gaatjes<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Overal zie ik opmerkelijke figuren nu, met maquillage, glitters, valse wimpers, visnetkousen, bdsm-corsetten, chokers en ander kinky materiaal. Ook de roze eenhoorns zijn goed vertegenwoordigd hier, maar het meest van al zie ik de klassieke regenboogkleuren. Een mens zou bijna vergeten dat achter die extravagante massa ook individuele verhalen schuilgaan, die je niet kan vatten met een paar sensationele foto\u2019s.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-2668","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"yoast_head":"\n'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_BE\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Het vuur woedde in Kimia\u2019s ogen tijdens de #WomanLifeFreedom-betoging in Brussel. Een paar weken later sprak ik haar in rustiger omstandigheden op een terras in het bruisende hart van de Belgische hoofdstad. \u2018Mijn ouders probeerden me te beschermen\u2019, vertelt de jonge Iraanse die sinds enkele jaren in Europa woont. \u00a0 Is het moeilijk om op dit moment in Belgi\u00eb te zijn, en niet in Iran bij al je vrienden? Supermoeilijk, maar ik probeer om iets te doen door hun stemmen te vertolken, hier, dat maakt het iets beter. \u00a0 Verliet je Iran in 2017 omdat het leven er moeilijk is, in het bijzonder voor vrouwen? Of omdat je in het buitenland wilde studeren? Om beide redenen. Vrouw zijn is op zich al moeilijk genoeg in Iran. Je voelt de onderdrukking overal: thuis, op het werk, op straat, in de samenleving in het algemeen. Daarnaast is het ook moeilijk om er kunstenaar te zijn. Als je dan zowel vrouw als kunstenaar bent, wordt het helemaal moeilijk. Iran is een dictatuur, bovendien een religieuze dictatuur. De censuur maakt het zo complex om te cre\u00ebren. De meeste onderwerpen zijn verboden: politieke problemen, religie, mensenrechten, vrouwenrechten, alles wat te maken heeft LGBTQIA+, etc. Ik […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Hans Moyson\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2024-02-26T10:18:05+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-09-25T09:26:09+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1920\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1282\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"StudioHan0479han\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"StudioHan0479han\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"7 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"StudioHan0479han\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/9132ce316ac6190769ff85b05b28b2b5\"},\"headline\":\"‘Ik wou vrij zijn, maar (…)’\",\"datePublished\":\"2024-02-26T10:18:05+00:00\",\"dateModified\":\"2025-09-25T09:26:09+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/\"},\"wordCount\":1464,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/WLF_K.jpg\",\"inLanguage\":\"nl-BE\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/\",\"name\":\"'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/WLF_K.jpg\",\"datePublished\":\"2024-02-26T10:18:05+00:00\",\"dateModified\":\"2025-09-25T09:26:09+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/WLF_K.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/02\\\/WLF_K.jpg\",\"width\":1920,\"height\":1282},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/kimia-in-iran\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/nl\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"‘Ik wou vrij zijn, maar (…)’\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/\",\"name\":\"Hans Moyson\",\"description\":\"Straatfotografie & documentaire\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-BE\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#organization\",\"name\":\"Hans Moyson\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-BE\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/11\\\/HM-Zwart.svg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/11\\\/HM-Zwart.svg\",\"width\":325,\"height\":35,\"caption\":\"Hans Moyson\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"}},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.hansmoyson.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/9132ce316ac6190769ff85b05b28b2b5\",\"name\":\"StudioHan0479han\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/","og_locale":"nl_BE","og_type":"article","og_title":"'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson","og_description":"Het vuur woedde in Kimia\u2019s ogen tijdens de #WomanLifeFreedom-betoging in Brussel. Een paar weken later sprak ik haar in rustiger omstandigheden op een terras in het bruisende hart van de Belgische hoofdstad. \u2018Mijn ouders probeerden me te beschermen\u2019, vertelt de jonge Iraanse die sinds enkele jaren in Europa woont. \u00a0 Is het moeilijk om op dit moment in Belgi\u00eb te zijn, en niet in Iran bij al je vrienden? Supermoeilijk, maar ik probeer om iets te doen door hun stemmen te vertolken, hier, dat maakt het iets beter. \u00a0 Verliet je Iran in 2017 omdat het leven er moeilijk is, in het bijzonder voor vrouwen? Of omdat je in het buitenland wilde studeren? Om beide redenen. Vrouw zijn is op zich al moeilijk genoeg in Iran. Je voelt de onderdrukking overal: thuis, op het werk, op straat, in de samenleving in het algemeen. Daarnaast is het ook moeilijk om er kunstenaar te zijn. Als je dan zowel vrouw als kunstenaar bent, wordt het helemaal moeilijk. Iran is een dictatuur, bovendien een religieuze dictatuur. De censuur maakt het zo complex om te cre\u00ebren. De meeste onderwerpen zijn verboden: politieke problemen, religie, mensenrechten, vrouwenrechten, alles wat te maken heeft LGBTQIA+, etc. Ik […]","og_url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/","og_site_name":"Hans Moyson","article_published_time":"2024-02-26T10:18:05+00:00","article_modified_time":"2025-09-25T09:26:09+00:00","og_image":[{"width":1920,"height":1282,"url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"StudioHan0479han","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"StudioHan0479han","Geschatte leestijd":"7 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/"},"author":{"name":"StudioHan0479han","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#\/schema\/person\/9132ce316ac6190769ff85b05b28b2b5"},"headline":"‘Ik wou vrij zijn, maar (…)’","datePublished":"2024-02-26T10:18:05+00:00","dateModified":"2025-09-25T09:26:09+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/"},"wordCount":1464,"publisher":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg","inLanguage":"nl-BE"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/","url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/","name":"'Ik wou vrij zijn, maar (...)' - Hans Moyson","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg","datePublished":"2024-02-26T10:18:05+00:00","dateModified":"2025-09-25T09:26:09+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-BE","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/WLF_K.jpg","width":1920,"height":1282},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/kimia-in-iran\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"‘Ik wou vrij zijn, maar (…)’"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#website","url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/","name":"Hans Moyson","description":"Straatfotografie & documentaire","publisher":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-BE"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#organization","name":"Hans Moyson","url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-BE","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/HM-Zwart.svg","contentUrl":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/HM-Zwart.svg","width":325,"height":35,"caption":"Hans Moyson"},"image":{"@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/#\/schema\/person\/9132ce316ac6190769ff85b05b28b2b5","name":"StudioHan0479han"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2668","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2668"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2668\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5432,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2668\/revisions\/5432"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2668"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2668"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.hansmoyson.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2668"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}